Sürgün İsyanı

2
65

Gözleri teslim olmadan uyku muhafızlarına
Köşede bekleyen ufak kızın avuçlarına 
Bir kağıt sıkıştırdı, kenarları kırık dökük
Küçük, okumaya başladı ve şunlar yazıyordu

En kıymetlime…
Gri şehrime renkli yağmurlar yağıyor
Sokağın başında bir adam, berduş, elinde keman
Belli belirsiz çalan müzik
Anlayamadığım o özlem duygusu, ince bir sızı

Kararmış kaldırım taşlarının arasında yağmur
Rengarek, biraz soluksuz, gökkuşağı yansıması
Evimin penceresin de buğulu bir kalp
İçinde canımın yazısı…

Canımın kapısı çaldı, “kim o” demeden girdi içeri
Elinde kelepçe, hükmün sürgün dedi
Sevmek sevgisiz bir millete baş kaldırış
Suçum bundan sebep sürgün, bundan sebep terk ediş…

[Toplam:0    Ortalama:0/5]
Gönderiyi Takip Et
( 0 Takipçi )
X

Gönderiyi Takip Et

E-mail : *

2
Kimler Neler Demiş?

avatar
1 Comment threads
1 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
Nugul kolbudakTuncay Yıldırım Recent comment authors
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Tuncay Yıldırım
Ziyaretçi
Tuncay Yıldırım

Nurgül Hanım, çok güzel bir şiir, kaleminize sağlık.