Şubatın Övüncü

2
70

Mevsimin en soğuğuydu vakit
Ilığı çekildi içimin
Şubatın övündüğü buzdan heykeldim ben
Ustaca yontulmuş fakat duygudan yoksun
Ki ben katı kirpiklerimi ıslatmaktan korktum

Dinle dedi Şubat
Mecburiyetimdi beni soğuk yapan
Dağılmayışım, yıkılmayışım, güçlülüğümdü belkide.
Avunulmaz yanlarımın göz yaşlarıydı karlarım
Ayrı, ağır darbeler aldım
Ondandır benzersiz oluşları

Dinle dedi Şubat
Ayazımdan korunur herkes
Cesaret edemez bana karşı koymaya
Konuşamaz.
Rengimi, dokumu, dokunuşumu severler ama
Hep kalayım istemezler
Güneşi özlerler
Gülmeyi özlerler
Sıkılırlar övüncüm.
Sıkılırlar.
Ben de hep katılılığımı gösteririm onlara
Katı, soğuk, dimdik durarım

Gülme dedi Şubat
Gülersen ılığı geri gelir içinin
Gülersen erirsin, dağılırsın.
Gülme!
Sen benim övüncümsün gülme
Ki ben örtemedim kalbimin yarı çıplağını
Gülemedim Şubat
Gülemedim…

[Toplam:2    Ortalama:4.5/5]
Gönderiyi Takip Et
( 2 Takipçi )
X

Gönderiyi Takip Et

E-mail : *

2
Kimler Neler Demiş?

avatar
1 Comment threads
1 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
Gülçe🌹Şeyma Şahin Recent comment authors
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Şeyma Şahin
Üye

Wawwww….Resimle bütünleşmiş bir şiir…Muhteşem…
KALEMİNİZE VE YÜREĞİNİZE SAĞLIK…