GÜZ’LENDİK

0
38

Mevsim miydi sonbahar yalnızca?

Yoksa bir dökülme mi?

Tazelenmek yahut.

Ağaçların hürriyetine kavuşup boy gösterdiği devirden çırılçıplak kalışlarını izledim.

Hüznün gün yüzüne çıkışının sevinci duyuluyordu az ötede.

İliğe işleyen rüzgar beni dansa kaldırdı.

Rüzgar,ben ve yağmur…

Vurduk bikes pencerelere

Pıt… Pıt…

Rüzgar,ben ve yağmur.

Baharın sonunu bekleyenlerin en sevdiğiydi bu raks.

Issız çehrelerin içine gizlenen ritim.
Ve soluksuzluğu yüreğin.

Yarım kalmışlığı

Sevda dediğinin.

Kalbin görünmeyen yüzünde kalmış duyguları aşikar etmek gibi bir özelliği var bu Son’un.

Bilinmeyene giden yolculuktaki vasıta misali.

Yan koltuğundaki gerçek senin yaslanmasıyla omzuna anla ki
vakit geldi.

Bahar boyu gülüşlerinin perdesini aralayıp bakmanın manzaraya

Tam vakti.

[Toplam:1    Ortalama:5/5]
Gönderiyi Takip Et
( 0 Takipçi )
X

Gönderiyi Takip Et

E-mail : *