Zaman

1
49

Çok yorucu ve stresli bir günün ardından eve geldi. Usulca açtığı kapıdan belki uyuyordur uyandırmayayım diye düşünerek sessizce içeriye süzüldü. Salonda çalan plaktaki ses dikkatini çekmişti.


“Enginde yavaş yavaş
Yavaş yavaş
Günün minesi soldu”
Yine eskilere dalmış en sevdiği şarkıyı dinlemeye başlamış diye düşündü.
Hayat ne tuhaftı.
Eğitim ve konferans için yurt dışına giden abisinin sağ salim gelmesi için dua ediyordu annesi. Ona göre zaman geçmek bilmiyordu.
O ise annesinin amansız hastalığı ile bir günün daha ne çabuk bittiğini ve kaçınılmaz sona biraz daha yaklaştığını düşününce içi burkuluyordu.
Zaman sen ne menem şeysin. Rabbim zaman ve mekân ferahlığı versin derler ya gerçekten de bulunduğumuz duruma ortama göre nasılda değişiyordu.
Ramazanda annesi iftar sofralarını hazırlarken yetiştiremiyorum saat ne çabuk geçiyor diye söylenirken, abisiyle birlikte iyice acıktıkları için niye zaman geçmiyor diye mızırdandıkları aklına geldi.
Şimdi iş tersine dönmüş annesi zamanın hızla geçmesini kendisi durmasını istiyordu. Belki abimin katıldığı konferanstan tedaviyle ilgili bir gelişme olur diye ümitleniyordu.
Çalan telefonun sesine irkildi. Abisiydi arayan. Nihayet beklediği haber gelmiş abisi annesinin uçak biletini aldığını yarın beklediğini söylüyordu. Sevinçle annesinin boynuna sarıldı.
Nihayet günlerden sonra zaman hepsi için aynı hızda geçiyordu artık.

[Toplam:3    Ortalama:3.7/5]
Gönderiyi Takip Et
( 2 Takipçi )
X

Gönderiyi Takip Et

E-mail : *

1
Kimler Neler Demiş?

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Hilal. Recent comment authors
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Hilal.
Ziyaretçi
Hilal.

Harika olmuş. Kalemine sağlık.