Zehirli Düşünceler

0
89

Belki de ben, herkesi kendim gibi sandığım için bu kadar üzgünüm.

İnsan: Adına şarkılar, şiirler yazılan, dünyanın sadece kendine ait bir yaşam alanı olduğunu düşünen merhametsiz bir yaratık.

Şu elindeki telefona bakmaktan vazgeç artık! Kaldır kafanı bak gökyüzüne; bulutlara bak, kuşlara bak, güneşin doğuşunu izle, yıldızları seyreyle. Mavinin derinliklerine doğru tefekkür yolculuğuna çık. Gökyüzünde uçan kuşlar, yeryüzünden karıncalar, kediler, köpekler. Sudan çıkmış balıklar… Ah şu denizlere çöpler atmasan! Pis insan… Hem kendi evini pisletiyorsun, hem karadaki canlıların evini pisletiyorsun, yetmiyormuş gibi sudaki canlıların evlerini de pisletiyorsun.

Onların da bir canı var, onların da bir derdi var. Ne var sanki birazcık olsa insanca yaşamaya çalışsak. En azından denesek… Tamam, hayvanları sevmeyebilirsin, belki korkabilirsin, tiksinebilirsin onu da anlarım. Normalde tiksinebilirsin kısmını eklemeyecektim, bir insan şu masum hayvanlardan nasıl tiksinebilir ki diye düşünüyordum fakat geçen gün sokaktaki kedilere yemek verirken bir komşumuz “biraz ileride besler misin” dedi. Neden diye sordum tiksindiğini söyledi. Şaşırdım… Ve ben yine aynı yerde kedileri beslemeye devam ettim. Sanırım kediler de komşumuzdan tiksiniyor ama bunu dile getiremiyor. 🙂  Ben gözlerinden anladım…

Biz Allah’ın sessiz kulları olan hayvanlar, sokaklarda bir başımıza yürürüz bazen karnımız acıkır buluruz bir çöp kutusu yenilecek bir şey varsa yeriz, yoksa yolumuza devam ederiz. Gece olur, biz buz gibi kaldırımlarda uyuruz, siz sıcacık yatağınızda uyursunuz.
Sabah olur biz çöp kutusuna gideriz, siz buzdolabından istediğiniz yiyeceği çıkartır yersiniz. Öğlen olur, biz yine sokaklarda gezeriz. Bir zaman sonra uykumuz gelir istediğimiz bir yere kıvrılır uykuya dalarız ta ki sizden biri gelip bizi tekmeleyinceye kadar.

Koca dünya size dar gelmiş sanki… Kaldırım kenarında uyuyan bizler, sizin çocuklarınızı korkutuyormuşuz. Aslında kimseye zarar da vermeyiz… Size kötü bir insan zarar verse veyahut küfür etse siz hemen karşılığını verirsiniz. Ağzınıza geleni sayarsınız. Biz konuşamayız. Sadece havlarız, miyavlarız, öteriz… Bazılarımız da hiç ses çıkartamazlar. Allah bizi böyle yaratmış, biz onun sessiz kullarıyız.

Biz aslında kimsenin yerini dar etmiyorduk, kimsenin arkasından iş çevirip kuyusunu da kazmıyorduk! Biz ne küfür ediyorduk nede yalan söylüyorduk. Kusura bakmayın biz asla sizin gibi nankör olmadık. Birde kedilere nankör dersiniz. Bir kedi kendi yavrusu olmayan bir köpeğe sahip çıkar da, bir insan bir hayvana nasıl sahip çıkmaz anlamam. Tamam, diyelim ki hayvanları sevmiyorsun bari başkalarını yapmış olduğu yardıma engel olma. Sokaklara koyulan bir kap su bir kap mamayı tekmeleme…

“O bir hayvan olduğunun farkında peki sen bir insan olduğunun farkında mısın?”

Bence değilsin. Çünkü farkında olsan içindeki merhamet duygusunu geliştirirdin. Her geçen gün kendini törpülemeye çalışırdın. İyi insan olmak için elinden gelenin en iyisini yapardın…

Bir insan nasıl bu kadar kötü kalpli olabilir? Kasaptan tavuk alıyorsun, sonra zehir alıyorsun ikisini harmanlayıp sokaktaki köpeklere veriyorsun. Köpekler kaldırım kenarındaki yiyeceği görünce çok seviniyorlar çünkü bugün sokak, sokak gezip çöpleri karıştırmadan önlerine yemek gelmiş.

Yine güzel kalpli bir insan getirmiştir diye düşünüyorlar ve aç karınlarını doyurmak için yemeğe başlıyorlar.  13 tane köpek, yemekleri afiyetle yiyorlar. Yemeği yiyen ölüyor, yiyen ölüyor…  Ne olduğunu anlamıyorsun, şaşırıyorsun. Bir insan köpeklerin zehirleyecek kadar nasıl vicdansız olabilir hiç anlamış değilim. Umarım bunu yapan insanlar, zehirli düşüncelerinizle kötü huy tohumlarını çocuklarınızın ruhuna ekmezsiniz. Zira büyüdükleri zaman o çocuklar da sizin gibi merhametsiz olabilir!

Ben herkesi kendim gibi sanırım, bazen de hep bu yüzden kaybederim. Ama ben hiçbir zaman kendim olmaktan, iyi olmaktan asla vazgeçmem. Çünkü benim doğamda sevmek var, çünkü bende Allah korkusu var.

Nasıl olur da ben onun yarattığı sessiz kullarına eziyet edebilirim, öldürebilirim. Onları üzmeye bile hakkım yok! Onlar bunları hak etmiyorlar, onlarında bir kalbi var. Nefes alıyorlar…

Ben onlara ancak yemek ikram edebilirim, su ikram edebilirim, başlarını okşayabilirim. Soğuk havalarda sokaklara kulübeler yapabilirim. Bundan başkası aklıma gelmiyor. Onları zehirlemek de neyin nesi? Böyle bir düşünce nereden geldi aklına? Akılsız kafa…

Dünyaya bir kere geldik ve dünyadan şöyle bir geçiyoruz sadece. Ah insanoğlu! Nedir içindeki bu öfke, nedir içindeki bu kin? Yosun bağlamış vicdanın solmuş yüzündeki sevincin.

Ankara’da köpeklere bu katliamı yapan insanlar bu dünyada cezasını çekmese de elbette öteki dünyada cezasını çekecekler.

İnşAllah ölen 13 köpek cennette en güzel yerdedirler, inşAllah  kendilerine bunu yapan insanların cehennemde cayır cayır yanmalarını izlerler Ve inşAllah günün birinde hiç haberiniz yokken biri gelip size zehirli yemek yedirir. Vicdansız insanlar. (İnsan demeye bin şahit…)

Baran SAĞDIÇ

 

[Toplam:2    Ortalama:5/5]
Gönderiyi Takip Et
( 0 Takipçi )
X

Gönderiyi Takip Et

E-mail : *

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abone ol  
Bildir