Ve İnsanlık Öldü

0
59

Ve insanlık öldü vicdanlar öldü! Bir fidan daha yeşillenmeden çiçek açmadan  kurudu.Yüzün de açan gülleri soldu. Bilinmez bundan sonrası umutları çiçek açar mı yarına yaşama mecali  olur mu … Güvendiği dağı üzerine yığıldı tozu toprağı birbirine kattı enkazın altın da kayboldu hayalleri! Sıcak yuvalarının bacasına baykuşlar kondu. Annesi toprağa yar oldu. Babası demir parmaklıklar arasın da sonu meçhul… En sevdiği güvendiği varlığı annesi yine en sevdiği güvendiği varlığı babasının eliyle oldu ölümü.Bir anne düşünün yaşamın son sahnesin de  evladı karşısın da ölme anne diye feryad figan ediyor anne ne çare kadere yazılmış ölmek istemiyorum diye diye  son nefesini veriyor. Dünya Ölmek istemiyorum diyen annenin ne olur ölme anne diyen kızının acı feryadıyla yankılanıyor. “ALLAH’ım biz kullarına ne oldu. İnsanlığa ne oldu merhametimize vicdanımıza ne oldu; neydi bizleri bu hale getiren. Sahi baba niçin vardı evladının güvendiği dağı, başını göğsüne dayadığı kendini en güven de hissettiği dünyası; O küçücük yüreğin en sevdiği annesinin cellatı oldu. Bundan sonrası ne olur o küçük yüreğin baba kelimesini duyduğu her an  annesinin yaşamdaki son karesi canlanacak gözlerin de hafızasın da o küçücük yüreğin de…Hiç bir anne istemez yarınları böyle hayal etmez! Ve  insanlık öldü vahşice katledildi. “ALLAH’ım ne acı kadınlarını kızlarını katleden öldürenlere de baba demek; Baba kelimesini hak etmeyenlere baba vasfını taşımayanlara baba demek ne acı! “ALLAH’ım nasıl bir zamandayız.” Her gün kadın cinayetlerinin sonu gelmiyor kadınların çığlıkları susmuyor. Feryadlarımız arşa yükseldi yeri göğü titretti ve insanlık öldü sessizce sesimiz duyulmadı.

[Toplam:0    Ortalama:0/5]
Gönderiyi Takip Et
( 0 Takipçi )
X

Gönderiyi Takip Et

E-mail : *

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abone ol  
Bildir