ÖMRÜMÜN HAZAN YILLARI

0
23

Ömrümün hazan yılları
Soldu birer birer kup kuru bir yaprak gibi
Paylaşmadım kimseyle acılarımı
Bitmeyecek gibi ömrümün hazan yılları…

Kurudu göz pınarlarım kalmadı ağlamaklarım
İçime attım hep arkadaş oldu bana yaşadıklarım
Süzülüp geçti hep önümden bir bir anılarım
Unutmayacağım seni asla hazan yıllarım…

Kök saldım bedenime işledim ince ince
Veremedim düşüncelerimi kullarına yeterince
Anlatamadım hissettiklerimi kem gözlere
Hazan yıllarım gösterdi hünerini her seferinde…

Ağlamam artık nasıl olsa alıştım
Bak gidiyor bir bir sahte arkadaşlarım
Ateş olmuş yanıyor duygularım
Bunlar benim hazan yıllarım…

İki yanım uçurum önümde ateşten yollarım
Karşımda yüze gülüp arkadan vuranlarım
Aldılar benliğimi sahteymiş meğer sevgi bağlarım…
Ah ne acılar yaşattın sen bana hazan yıllarım…

İçimde var kar fırtınası
Ayaz olmuş gönlümün her yaşantısı
Hissettiriyor soğukluğunu ayrılık acısı
Dinmiyor bir türlü hazan yıllarımın fırtınası…

[Toplam:1    Ortalama:5/5]
Gönderiyi Takip Et
( 0 Takipçi )
X

Gönderiyi Takip Et

E-mail : *

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abone ol  
Bildir