İçimin Döküntüsü

6
55
İçimin Döküntüsü

Olmak istediğim…
Ve bir zamanlar gibiliğim ama farkına varamadığım…
Ve olamamanın acısı katmerleşiyor.
Katmerleşen acının hissizliğine yönelik hissizlik.
Ruh bedenin peşinde gitmekten yoruluyor. En acısı ise yorgunluğu dahi hissedememek. Materyalist bir düzeneğin içine düşüp aceleci olmak düşünememek.
Zihinler uyuşuk, zihinler dolu. Dolu ama “boşla” dolu.
Aranan kan değeri; kendince, saf, katıksız, öz ve pür.
Bulmuşluk mu? Bu olamaz.

Olsa da farkına varılamaz. Çünkü, eriyik bendenler, ödüllendirilmiş, özünü bulmuş ruh. Ayağın yerden kesilmesi. Sarhoşluk. Farkına varma zaten yaşa yeter. İhtiyaçta yok zaten. Özlem, çok fazla. Belki biraz kızgınlık belki de insan kavramını doyasıya yaşamak. Ne mi olacak? Bilmiyorum. Ama olduğun gibi sonlanacak. O zaman dur düşün koş, koş.

[Toplam:3    Ortalama:4.7/5]
Gönderiyi Takip Et
( 4 Takipçi )
X

Gönderiyi Takip Et

E-mail : *

6
Kimler Neler Demiş?

avatar
3 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
Sevanur CanerkbrnurrrŞeyma ŞahinTuncay Yıldırım Recent comment authors
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Tuncay Yıldırım
Üye

Çok gizemli ve şifreli bir yazı gibi duruyor. Bazı cümlelerde ne anlatmak istediğinizi anlamakta zorlandım belki de ben algılayamadım.

İçinizden dökülenler gerçekten bir arayışın içinde sanki başka bir mecra başka bir kaynak bulmaya çalışıyor.

Yazınızı biraz kısa buldum ayrıca.

Kaleminize ve emeğinize sağlık Sevanur hanım.

Şeyma Şahin
Üye

YÜREĞİNİZE VE KALEMİNİZE SAĞLIK…

kbrnurrr
Üye

harika bir yazı olmuş
Bu yazının çok anlam taşıdığına inanıyorum ama şunu bilin ki gün doğmadan neler doğarmış bilemezsin çok çabuk karamsar düşmeyin … derim
herkesin okuduğu pay farklı benim pay çıkardığım bu :):)